AC 3000 ME


De grote AC ‘s, met hun zware Ford V-8 motoren waren in verkoop drastisch terug gelopen door de oliecrisis, daardoor ondernam AC een moedige poging om een nieuwe GT coupé sportwagen te bouwen. De AC 3000 ME.

wp76e5462c.jpg
De eerste AC 3000 ME Prototype

Derek Hurlock toen eigenaar van AC, kwam op het idee om een nieuwe GT sportwagen te bouwen, naar de normen van AC, dus een wagen met kwaliteit.
Hij gaf aan Peter Bohanna en Robin Stables als jonge tekenaars de opdracht een kleinere coupé wagen te bouwen, met een stalen chassis, en een dubbelwandig kunststof koetswerk.
Die viel wel iets klein uit, zeker de motor, deze was ontwikkeld met een Austin Maxi van maar 1750cc. De wagen werd voor het eerst voorgesteld als de Diablo op de Olympia Racing Car Show, van oktober 1973, en met veel lof ontvangen, De niet krachtige motor werd vervangen door een Ford V-6 motor van 3000cc, die in het midden en dwars van de wagen werd geplaatst.

wpb141c801_0f.jpg
(Mid-Engine), midden motor.

De vertrouwde vijfversnellingsbak was van Hewland, die al veel dienst had gedaan bij AC.
De 2994cc V-6 midden motor van AC
De AC 3000 ME coupé genoemd, was zeer mooi, maar het rijgedrag viel iets tegen, de wagen was licht overstuurd, en het ontbrak AC aan voldoende middelen om het model in een ordentelijke manier af te werken.
De fabriek had alle moeite om de wagen goedgekeurd te krijgen.

wp94f0819f.jpg    wp70d6651d.jpg
De AC 3000 ME is gemaakt van dubbelwandige kunststof.
Slechts het dragende gedeelte kan eventueel gaan roesten.

wpdf284496.jpg
Van deze mooie AC 3000 ME werden er slechts 101 stuks gebouwd

Men had zelfs plannen om met de AC 3000 ME op circuits te rijden. De motor zou dan worden opgedreven, en voorzien worden van een turbocompressor. Deze motor was makkelijk op te drijven naar 230 pk bij 6000toeren per min, en bereikte de 240 km/per uur.

wp2efb1ab6.jpg
De AC 3000 ME circuit prototype

Pas in 1978 starte de verkoop, en begin 1979 kon de productie starten en werd de auto officieel geïmporteerd in de Benelux, maar tegen die tijd was de prijs bijna verdrievoudigd en de AC 3000 ME zou moeten opboksen tegen de Lotus Esprit als concurrent.
Door de oorspronkelijke fabriek van AC in Thames Ditton werden er maar 71 exemplaren van de AC 3000 ME gebouwd. Daarna werd het project verkocht aan nieuwe bedrijf, die zich AC Cars (Scotland) Ltd noemde. Er werden in 1984 te Glasgow nog eens 30 nieuwe wagens van het type AC 3000 ME gebouwd, inclusief het prototype. Het enige verschil was de motor, deze werd vervangen door de Alfa Romeo V-6 motor.
De AC 3000 ME is een sportwagen voor gefortuneerde mensen, die over een goed gevulde geldbeugel beschikten, omdat de AC 3000 ME niet goedkoop is.
Het is een bijzondere wagen en daar moet ook bijzonder voor betaald worden, en dat is de AC 3000 ME zeker waard, exclusieve speeltjes moeten nu eenmaal exclusief betaald worden.
Maar alles bij elkaar genomen is de prijs tamelijk hoog om met een zeldzame sportwagen als een AC 3000 ME te rijden
Het rijden met de wagen is niet zo gemakkelijk, maar op sportief vlak komt men met de Engelse makelij zeker aan zijn trekken.
Slechts in een uitvoering was de wagen leverbaar, maar wel zeer compleet, zoals uit volgende opsomming zal blijken.
Getint glas, gelaagde voorruit, elektrische ramen, radio, elektrische antenne, lederen stuur, uitneembaar dakpaneel, ingebouwde rolbeugel, oliekoeler, roestvrijstalen uitlaatsysteem.

wpecaea4b0.jpg
Het binnen werk van de AC 3000 ME, was mooi afgewerkt

wp7fb925d0.jpg
De AC 3000 ME, in 1979.

wpdb77f007.jpg
Derek Hurlock links in 1979, toen nog eigenaar van AC

Het verbruik van de Ford V-6 motor was vrij redelijk, als ook de prestaties van de wagen waren goed te noemen.
Het uiterlijk van de wagen is zeer bijzonder en gedurfd, het geen te danken is aan de uitzonderlijke bouw, met zijn korte lengte van bijna vier meter.
Breed mag men de wagen niet noemen, zoals de wielbasis opvallend kort is.

prestaties :

Motor : V-6 cilinder 2994cc
Boring x slag : 96,6 x 72,4
Compressieverhouding : 9 :1
Max. vermogen : 101,5 kW,138pk, bij 5000 toeren per min.
Maximum koppel Nm : 235 bij 3000 toeren per min.
Brandstof/systeem : super/carburatie
Aandrijving : op de achterwielen
Versnellingen : vijf
Ophanging : onafhankelijk voor en achter
Remmen : voor en achter schijfremmen
Gewicht : rijklaar 1085 kg
Banden maat : 205/60 VR 14
Acceleratie : 0-100 km/per uur in 8,6 seconden
Topsnelheid : 200 km/per uur

wp895813d9_0f.jpg

wp25733d35_0f.jpg

wp37bb28b2_0f.jpg

wpf64d0855_0f.jpg        wp4878d3f6_0f.jpg   

wpff5a9eb0_0f.jpg

wp38143cf8_0f.jpg

wpc6472d9b_0f.jpg

wp8385adfd_0f.jpg         wpd6c75180_0f.jpg





ECOSSE
wp05cd504e.jpg
De Ecosse als opvolger :

Er was sprake van een nieuw sportmodel, met Alfa Romeo motor, maar juist voor deze in productie zou worden gebracht, vroeg AC (Schotland) Ltd uitstel van betaling.
Het zag er naar uit dat de naam AC zou verdwijnen, uit de automobiel industrie.

De Ecosse laat (voor altijd ?) op zich wachten

De AC Ecosse in 1985.

AC Cars was in 1984 gevestigd in het mooie Schotland, men stelde in augustus van het zelfde jaar de nieuwe AC Ecosse voor aan het publiek.
Op Europees vlak zou de wagen verdeeld worden door een aantal dealers van Alfa Romeo,
maar de wagen laat nog altijd op zich wachten.
Dat deze wagen zou verkocht worden door de Alfa Romeo dealers spreekt van zelf, omdat onder de motorkap van de Ecosse een zescilinder met injectie stak. Zo kon AC een akkoordje maken om via het Alfa Romeo verkoop net, zijn wagens aan de man te brengen.
Er was voorzien om in een eerste fase 400 wagens te bouwen, waarvan 200 bestemd waren voor Amerika, en de 200 andere wagens te verdelen in Europa, maar waar deze gebleven zijn is een groot vraagteken,
Men had toen in 1985 bij AC twee modellen, een daarvan, de AC 3000 ME zou trouwens licht gewijzigd worden, maar daarover ontbreekt elke informatie. In die tijd was men bij AC zeer kort met het informeren naar de pers toe.

wp5f79cfc3_0f.jpg

wpe74d02f5_0f.jpg

wpaf2e001d_0f.jpg




wp694e69cb_0f.jpg