TEKSTEN


De Mustang cobra shelby
    
Het volgende wapen dat Ford in de sportieve strijd wierp was de Mustang.
     
Als prototype bestond de Mustang als 2-zitter sportwagen al in 1962, alwaar hij met een V4 middenmotor uit Duitsland zijn rondjes draaide als opwarmertje bij de Grand Prix van Watkins Glenn. Deze Mustang I was echter niet geschikt voor productie. De auto oogde te futuristisch en de Ford directie wilde een auto maken voor 4 personen. een wagen voor jonge mensen, of mensen die zich jong voelden .  Ford had als vergelijking de Corvette genomen en wist dat het een beter score moest halen en dus een veelzijdiger auto moest produceren. De Mustang II uit 1962/1963 kwam al behoorlijk dicht bij het eindontwerp van Joe Oros. Uiteindelijk gaf de Ford directie toestemming voor productie van zijn eindontwerp, waarbij het galopperende paard in de grille het kenmerk werd. De auto werd vervolgens voor het eerst getoond op de wereldtentoonstelling te New York, op 17 april 1964.

Dit model dat in april 1964 werd gelanceerd, werd geafficheerd met een prijs van $ 2368 voor een kaal model.
De Mustang was niet als een echte sportwagen bedoeld.
Ford richtte zich op een grotere markt en die benadering bleek succes te hebben, binnen de vijf maanden was de Mustang de op twee na populairste wagen in de Verenigde Staten.
In anderhalf jaar tijd werden er een half miljoen van verkocht en de ander half miljoenste Mustang verliet in juni 1967 de fabriek.
Het was duidelijk de juiste auto op het juiste moment.
De Mustang speelde in op de toenemende belangstelling voor sportieve auto’s die niet te rumoerig of te oncomfortabel waren.
Binnen twee jaar verscheen echter een Mustang die wel degelijk als een sportwagen kon worden beschouwd.
De Mustang werd aanvankelijk geleverd met een nogal tamme 121 pk 2781cc 6-cilindermotor of een krachtiger 271 pk 4727cc V8.
De Mustang had een enorm sucses maar men kon zomaar niet zeggen dat hij de heerser van de weg was, zeker niet van de race omlopen.

Dat was tenminste zo voordat de Shelby GT 350, GT 500 en de GT500 KR eraan kwamen.
Deze vaststelling viel niet in goede aarde bij Bob Johnson, verantwoordelijk voor de marketing, die al tijdens de eerste productiemaanden van de Mustang een hele klad potentiële klanten zag afbuigen naar de Chevrolet Corvette. Johnson bracht Lee Lacocca daarvan op de hoogte die Carroll Shelby onmiddellijk vroeg enkele duizenden coupés te tunen voor de harde freaks.
Zodra Lee Lacocca aan Shelby vroeg een Mustang te tunen tot een sportwagen, bracht hij een bezoek bij John Bishop, de baas van de Sports Car Club of America. Hij organiseert immers wedstrijden voor productiewagens. Shelby stelde hem de vraag hoe hij zoiets zou aanpakken.
Hij antwoorde dat hij de ophanging moest aanpassen, de achterzetel eruit gooien en een sportkleurtje aanbrengen, en nog een paar kleinigheden. Met dat advies trok Shelby terug naar Lee Lacocca die meteen het licht op groen zette. Shelby had zelf ook een paar goede ideeën in zijn achterhoofd. Daar het geen half werk mocht worden, nam hij vier deskundigen onder de arm namelijk Kentwood, Remington, Miles en Titus en zette zich aan het werk in zijn kleine werkplaats in Venice Beach, in de buurt van Los Angeles, uitgerekend op de plaats waar hij de Cobra bedacht. Het vijftal liet zijn keuze vallen op de Mustang Fastback 2+2 met de V8 van 4735 cm³ (225/271 pk). De verbouwingen waren de volgende : groter carter, meer gekruiste nokkenassen, grotere uitlaatcollector, bredere carburator,enz.
Er kwamen 306 in plaats van 271 pk uit de motor.
Een aluminium vierbak van Borg-Warner bracht het koppel over op de achterwielen.
Die waren voorzien van een zelfblokkerend differentieel en breder van stuk (15x6 duim).
Een nauwkeuriger stuursysteem was ook noodzakelijk. De ophanging bestond uit regelbare Koni-dempers en bijkomende antirolstangen. De motorkap werd door een kunststofexemplaar in glasvezel vervangen.
Op sommige modellen treft men ook nog een olieradiator aan. De auto zou in totaal 1270 kg zwaar zijn. Bishop suggereerde een koetswerk in het wit met twee brede, blauwe strepen.
Dan moest er nog een naam gezocht worden. Er kwamen alsmaar meer vergaderingen daarover in Detroit en nadien ook in Californië. Carroll kreeg het er op den duur op zijn zenuwen van. Hij vroeg aan zijn vennoot Phil Remington van het kantoor naar het atelier te lopen en zijn passen te tellen. Dat waren er 349. De beslissing was gevallen. Shelby ronde het cijfer naar het hoger tiental af en belde dan Lacocca op. <<That’s it ! ze vonden een naam>>
De Mustang Shelby GT350 was geboren.
Dit laatste type was de beroemde 289 (289 kubieke inch), de motor die ook in de vroegere Shelby Cobra’s was gebruikt.

Het was Carroll Shelby zelf die de Mustang onder handen nam en er een sportief model van maakte.
Hij bestelde de motor bij de Ford-fabriek in San José, Californië, maar met enkele wijzigingen, zoals stijvere, sterkere drijfstangen, een sterkere krukas en een nokkenas naar zijn eigen ontwerp.
De motoren werden afgeleverd bij Shelby’s fabriek bij het vliegveld van Los Angeles, waar het ontwerp verder werd ontwikkeld.
Zo kreeg de motor ook een meervoudige Holly-carburator en een nieuw uitlaatspruitstuk.
Het rijgedrag werd verbeterd door stuggere stabilisatorstangen, nieuwe stuurstangen en een aangepaste achterwielophanging, en de achterbank werd verwijderd.
Uiterlijk was de Shelby-Mustang te herkennen aan een dunne blauwe streep tussen de bogen van de voor en achterwielen, die de belettering GT 350 omsloot, en twee brede blauwe strepen vanaf de voorzijde van de motorkap via het dak en de kofferbak naar de achterbumper.
In standaarduitvoering ontwikkelde de GT 350 een vermogen van 306 pk, maar Shelby kwam al spoedig met een wedstrijdmodel van 350 pk.
In 1967 won dit model het kampioenschap in de B-productieklasse van de SCCA.
In 1965 werden er slechts 562 GT 350’s gebouwd, maar het jaar daarop steeg de verkoop tot 2378, waaronder 936 exemplaren voor Hertz Rent-a-Car.
Klanten voor deze Hertz-auto’s mochten niet jonger zijn dan vijfentwintig jaar en nog nooit een ongelijk hebben veroorzaakt.
De huurprijs was 17 dollar per dag en 17 cent per mijl.
De meeste Hertz auto’s, afgezien van de allereerste exemplaren, hadden een automatische transmissie, terwijl de reguliere GT 350 met een handgeschakelde vierbak werd geleverd.
In 1967 kreeg de GT 350 gezelschap van de GT 500, compleet met achterbank, airconditioning en stuur- en rembekrachtiging.
De GT 500werd aangedreven door een grotere 7014 cc-motor, wat noodzakelijk was vanwege het toegenomen gewicht, en de prestaties waren te vergelijken met die van de kleinere modellen, hoewel ze geen wedstrijdsuccessen boekten omdat ze door hun afmetingen in de klasse vielen die volledig door de Shelby Cobra werd gedomineerd.
Eind 1967 stopte Shelby in zijn werkplaats bij het vliegveld van Los Angeles met de ombouw.
Vanaf dat moment werden de Shelby Mustangs in de Ford-fabriek gebouwd, tot de productie in 1970 werd stop gezet.



wp3f89350f_0f.jpg